شعری از ایمان پور قیومی  (یکی از دانشجویان دانشگاه خلیج فارس)

سر زمین  آفتاب  ای  یادگار  آریا

سایه ات گسترده از ماچین تا  آنتالیا

 

نازنین  ایران  من  ای  گنبد  آزادگی

ای ز تو تاریخ  غرق  عزت و  بالندگی

 

تخت تو روی زمین و تاج تو  بر  آسمان

چون صدف در قلب خود داری چو کورش را . نهان

 

نام کورش سایه ای افکنده بر کل جهان

گوش هر کودک شنیده شهرت نوشیروان

 

دولت جمشید جم از شوکت پهنای تو

زخم  ساز  باربد  زاییده ی  آوای  تو

 

خون صد رستم خروشان در رگ سرباز تو

جان یک ملت درون  شصت تیرانداز تو

 

نام تو جاوید تا آن دم که هستی نیست نیست

بی تو ای مادر سزاوار است بر هستی گریست

این قطعه  شعر را ایشان به عنوان  هدیه در پایان  دوره کارشناسی  به ابن وبلاگ و خوانندگان  آن  تقدیم نمودند و من بی کم وکاست  در اینجا آوردم.