دیپلماسی فرهنگی به عنوان شاخه‌ای از دیپلماسی عمومی، دارای اقدامات متنوع و متکثری است که در راه رسیدن به اهداف سیاست خارجی مورد استفاده قرار می‌گیرد تا فرهنگ فاخر و هویت اصیل یک کشور را برای جوامع دیگر عرضه بکند.

به گزارش «تابناک»، در این میان، آموزش زبان ملی و فراگیر کردن آن، همواره مورد توجه و عنایت خاص دولت‌هاست. کشورهایی که زبان و ادبیات آن به دلیل بهره‌مندی از عناصر جذاب، می‌تواند به راحتی مورد توجه دیگر ملت‌ها قرار گیرد، همواره بر این عنصر دیپلماسی فرهنگی سرمایه‌گذاری کرده‌اند؛ فرانسه می‌تواند در این باره مثال خوبی باشد، چرا که آنان، همواره حضور فرهنگی خود را با ترویج زبان فرانسوی تثبیت کرده‌اند.

در دیپلماسی فرهنگی و عمومی جمهوری اسلامی ایران، گسترش زبان و ادبیات فارسی دارای اهمیت راهبردی است و این اهمیت را می‌توان از فرمایش‌های رهبر انقلاب به روشنی دریافت.

به طور مشخص در باب جایگاه زبان فارسی در دیپلماسی فرهنگی، ایشان بر این باورند که زبان فارسی، یکی از ارکان دیپلماسی فرهنگی به شمار می‌رود و چنین بیان می‌فرمایند: یکی از وظایف اصلی سفیران فرهنگی، ترویج زبان فارسی از طریق پیگیری کرسی‌های زبان فارسی در مراکز علمی و دانشگاهی است.

متأسفانه، به رغم این ضرورت‌ها و تأکیدات، دیپلماسی فرهنگی و سازوکار آن چندان به این مهم توجه نمی‌کنند تا جایی که بنا بر اخبار موثق، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اتیوپی، دوره زبان فارسی را تعطیل و آموزش زبان عربی را جایگزین آن کرده است. این کار در حالی انجام می‌شود که در سال‌‌های گذشته، رایزنی فرهنگی، توانسته بود با آموزش زبان فارسی و دوره ایران‌شناسی، افراد بسیاری را در رابطه با ایران علاقه‌مند سازد؛ اما این نگرانی هست که رویه فوق در دیگر رایزنی‌های فرهنگی نیز گسترش یابد.

حال این پرسش مطرح می‌شود که آموزش زبان عربی بر پایه چه منطقی جایگزین زبان فارسی در رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آدیس‌آبابا شده است؟!

آیا با وجود ۲۳ کشور عربی، این وظیفه جمهوری اسلامی ایران است که آموزش این زبان را در دیگر کشور‌ها گسترش دهد؟

و پرسش پایانی آن که آیا سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی بر این مسائل نظارت دارد یا خیر؟